Most Shocking Second a Day Video

ΠΗΓΗ: http://www.youtube.com/watch?v=RBQ-IoHfimQ

Αναδημοσίευση από ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Κοινωνική αλληλεγγύη ή Κοινωνικός Δούρειος Ίππος;

Δυστυχώς τα κομματικά και οικονομικά κέντρα έχουν βαλθεί το τελευταίο διάστημα να αλώσουν τους χώρους αλληλεγγύης με τον πλέον ύπουλο τρόπο.   Αρχικά τους αγνόησαν.  Μετά διέκριναν να απειλείται το κατεστημένο σύστημά τους και προσπάθησαν να τους αλώσουν πετώντας λάσπη αλλά και επιβάλλοντας «τον νόμο και την τάξη».  Ουσιαστικά όμως δεν κατάφεραν τίποτα, αφού η αντίδραση της κοινωνίας είναι άμεση και ακαριαία.  Έτσι ξεκίνησαν ένα νέο σχέδιο πολύ πιό  υποχθόνιο και ύπουλο, αφού ουσιαστικά στρέφουν την ίδια την αλληλεγγύη ενάντια στους πολίτες!
Πώς το καταφέρνουν αυτό;  Με έναν πολύ έξυπνο και απλό τρόπο.  Καταργούν δημόσια νοσοκομεία και κλινικές, απολύουν γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό και αφήνουν ανασφάλιστους χωρίς καμία πρόσβαση στο ΕΣΥ και πολλούς ασφαλισμένους σε οικονομική αδυναμία ακόμη και για  την συμμετοχή τους σε φάρμακα και εξετάσεις.  Ταυτόχρονα όμως δημιουργούν δομές που τις ονομάζουν Κοινωνικά Ιατρεία, Κοινωνικά Φαρμακεία, Κοινωνικά Παντοπωλεία, Κοινωνικά Φροντιστήρια, ακόμα και Κοινωνικά Γηροκομεία, που δεν βασίζονται στην αλληλεγγύη, αλλα σε προσωρινά κοινοτικά κονδύλια (ΕΣΠΑ), για να υποκαταστήσουν ουσιαστικά (ή καλύτερα να δώσουν την ΕΝΤΥΠΩΣΗ ότι υποκαθιστούν) το Εθνικό Σύστημα Υγείας ή άλλες δομές κοινωνικής πρόνοιας του κράτους.
Στον τομέα της Υγείας, αυτές οι δομές που ουσιαστικά είναι δημοτικά ιατρεία-φαρμακεία κ.α λαμβάνουν χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κάποιοι από το προσωπικό τους λαμβάνουν λίγα χρήματα, ενώ πολλοί δουλεύουν εθελοντικά.  Δηλαδή έχουμε δομές που προσφέρουν ένα μικρό ποσοστό αυτού που προσφέρει το Εθνικό Σύστημα Υγείας, με χαμηλό κόστος (για το κράτος και την Ε.Ε.) αλλά με προσωπικό που είτε δεν αμείβεται, είτε λαμβάνει ελάχιστα χρήματα.  Το μήνυμα, με λίγα λόγια, που περνάει δηλαδή το κράτος μας είναι «οι εθελοντές θα κάνουν τα πάντα».
Η αλήθεια είναι ότι οι εθελοντές εντός και εκτός εισαγωγικών, ΔΕΝ μπορούν να κάνουν τα πάντα. Τα κοινωνικά ιατρεία και φαρμακεία είναι ΛΥΣΕΙΣ ΑΝΑΓΚΗΣ και ούτε αποσκοπούν, αλλά ούτε και μπορούν, να υποκαταστήσουν στο ελάχιστο δομές όπως το ΙΚΑ (ΕΟΠΥΥ), πολλώ δε μάλλον δευτεροβάθμιες δομές υγείας, όπως είναι ένα δημόσιο νοσοκομείο ή ένα ψυχοθεραπευτήριο.
Η μαζική δημιουργία «κοινωνικών» ιατρείων-φαρμακείων που λαμβάνουν χρήματα από την Ε.Ε. ή και το κράτος το μόνο που καταφέρνει είναι να κρύβει το πρόβλημα.  Τα πραγματικά αλληλέγγυα κοινωνικά ιατρεία-φαρμακεία εκτός από τις υπηρεσίες που προσφέρουν στον δοκιμαζόμενο λαό, αναδεικνύουν παράλληλα και τους λόγους για τους οποίους οι πολίτες προσέρχονται σε αυτά και φυσικά απαιτούν να υπάρχει το Εθνικό Σύστημα Υγείας, για τον απλό λόγο ότι γνωρίζουν πως δεν μπορούν τα ίδια να το υποκαταστήσουν.
Η δημιουργία των παραπάνω δομών από πολλούς φορείς Δήμους, Συλλόγους, ΜΚΟ και άλλους, δυστυχώς έχει γίνει της μόδας.  Κάποιοι βγάζουν χρήματα στις πλάτες των πολιτών που υποφέρουν, αλλά και στις πλάτες των ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ εθελοντικών δομών, όπως και το δικό μας ιατρείο (που δεν λαμβάνει χρηματοδότηση από πουθενά και δεν αποσκοπεί να γίνει μόνιμη δομή ή ΜΚΟ). Μάλιστα οι δομές αυτές παραπέμπουν ασθενείς τους σε εμάς, παρόλο που  αυτοί πληρώνονται με το «κεφάλι», ενώ εμείς δουλεύουμε καθαρά εθελοντικά και αυτό επειδή γνωρίζουν ότι δεν μπορούμε να αφήσουμε τους ανθρώπους στο έλεος της ασθένειας.
Δεν μας επιτρέπεται να αφήσουμε την αλληλεγγύη που προσφέρουν οι πολίτες να γίνει όπλο που θα στραφεί ενάντια στα συμφέροντα όλων μας.  Όταν κάποιοι έχουν φτάσει να προτείνουν την ανάγκη δημιουργίας «Κοινωνικών Γηροκομείων» τότε σίγουρα πρέπει όλοι μας να αναλογιστούμε τι είδους τέρας πάνε να δημιουργήσουν.
Τέλος, ας σκεφτούμε πώς γίνεται ο Υπουργός Υγείας να χαίρεται όταν λαμβάνει βοήθεια το Εθνικό Σύστημα Υγείας από Έλληνες του εξωτερικού και την μοιράζει σε δημόσια νοσοκομεία, την ίδια ώρα που ο ίδιος υπερασπίζεται τις τράπεζες και τους δανειστές που παίρνουν μέχρι το τελευταίο σεντ που τους αναλογεί και το οποίο έχει κοπεί από Παιδεία, Υγεία και άλλες κοινωνικές παροχές.  Αυτό εμείς το λέμε κατάντια και όχι αλληλεγγύη.

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
(ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10:00-20:00) και (ΣΑΒΒΑΤΟ 10:00-14:00)
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 210 9631950
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΙΑΤΡΕΙΟΥ: εντός της πρώην Αμερικανικής βάσης
(δίπλα στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού, 200 μέτρα από την Τροχαία Ελληνικού)
Ιστοσελίδα http://www.mkiellinikou.org Email mkiellinikou@gmail.com

 σχόλιο του blognewspaper!

Για να θυμηθούμε τι δεν κάναμε σωστά  και να αρχίσουμε να κάνουμε για να μην υπάρχει μία μόνο ημέρα η 8 Μαρτίου ως η ημέρα της γυναίκας, αλλά όλες οι ημέρες να ανήκουν σε όλους μας !

 

 

 

 

 

 Αναδημοσίευση από http://www.topontiki.gr

 

 

 

Μία στις τέσσερις Ελληνίδες θύμα κακοποίησης

Θύματα σωματικής ή και σεξουαλικής βίας έχουν πέσει μία στις τέσσερις Ελληνίδες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας για τη βία κατά των γυναικών που έδωσε στη δημοσιότητα ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ (FRA).

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, το 25% των Ελληνίδων γυναικών -έναντι 33% στην ΕΕ- έχουν πέσει θύματα σωματικής ή και σεξουαλικής βίας από την ηλικία των 15 ετών και άνω. Επίσης, το 19% των Ελληνίδων έχουν πέσει θύματα σωματικής ή/και σεξουαλικής βίας από τον σύντροφό τους -έναντι 22% που είναι ο μέσος όρος στην ΕΕ.

Τα υψηλότερα ποσοστά γυναικών που έχουν πέσει θύματα σωματικής ή και σεξουαλικής βίας καταγράφονται στη βόρεια Ευρώπη και στις Σκανδιναβικές χώρες (52% στη Δανία, 47% στη Φιλανδία, 46% στη Σουηδία, 45% στην Ολλανδία), ενώ στις Μεσογειακές χώρες καταγράφονται ποσοστά αρκετά κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (22% στην Ισπανία, στη Μάλτα και στην Κύπρο, 24% στην Πορτογαλία, 25% στην Ελλάδα και 27% στην Ιταλία).

Όπως σχολίασαν οι συντάκτες της έκθεσης που παρουσίασαν τα αποτελέσματα της έρευνας κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις Βρυξέλλες, η διαφορά αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι, στη βόρεια Ευρώπη, οι γυναίκες έχουν πιο συχνά τη δυνατότητα να καταφύγουν σε κατάλληλες υπηρεσίες υποστήριξης και ενθαρρύνονται να καταγγείλουν τα περιστατικά βίας.

Σε γενικές γραμμές, πάντως, τα αποτελέσματα της έρευνας αποκαλύπτουν την έκταση της βίας κατά των γυναικών (άνω των 15 ετών) στο σπίτι, στη δουλειά, σε δημόσιους χώρους και στο διαδίκτυο.

Αποκαλύπτεται ότι το 43% των γυναικών έχουν βιώσει κάποια μορφή ψυχολογικής βίας από έναν τέως ή νυν σύντροφο, όπως π.χ. δημόσιο εξευτελισμό, απαγόρευση εξόδου από το σπίτι ή κλείδωμα στο σπίτι, εξαναγκασμό να δουν πορνογραφικό υλικό και απειλές χρήσης βίας.

Επιπλέον, το 18% των γυναικών στην ΕΕ, ή εννιά εκατομμύρια γυναίκες, έχουν πέσει θύματα επίμονης παρακολούθησης (stalking), ενώ το 21% των γυναικών που έχουν πέσει θύματα επίμονης παρακολούθησης ανέφεραν ότι διήρκεσε πάνω από δύο χρόνια. Επίσης, το 55% των γυναικών στην ΕΕ δηλώνουν ότι έχουν βιώσει κάποια μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης. Σημειώνεται ότι το 32% του συνόλου των θυμάτων σεξουαλικής παρενόχλησης ανέφεραν ότι αυτουργός ήταν προϊστάμενος, συνάδελφος ή πελάτης.

Στο διαδίκτυο, τα στοιχεία της έρευνας μαρτυρούν ότι το 11% των γυναικών έχουν δεχθεί ανάρμοστες προτάσεις σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης ή ανεπιθύμητα ηλεκτρονικά μηνύματα ή μηνύματα κινητού (SMS) σεξουαλικού περιεχομένου. Αυτή η μορφή ηλεκτρονικής παρενόχλησης, είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στις νεαρές γυναίκες (από 18 ως 29 ετών), καθώς θύματα έχουν πέσει το 20% εξ' αυτών. Θύμα βιασμού έχει πέσει το 5% του συνόλου των γυναικών στην ΕΕ. Μία στις 10 γυναίκες, θύματα σεξουαλικής βίας από μη συντρόφους, ανέφεραν ότι στο πιο σοβαρό περιστατικό εμπλέκονταν περισσότεροι αυτουργοί.

Εξάλλου, η ίδια δημοσκόπηση ερευνά περιπτώσεις βίας γυναικών στην παιδική ηλικία (κάτω των 15 ετών). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το 23% των γυναικών στην Ελλάδα -έναντι 33% στην ΕΕ- είχαν εμπειρίες σωματικής ή ψυχολογικής βίας κατά την παιδική ηλικία από κάποιον ενήλικα. Το 5% των γυναικών στην Ελλάδα -έναντι 12% στην ΕΕ- είχαν εμπειρίες σεξουαλικής βίας κατά την παιδική ηλικία, οι μισές εκ των οποίων προέρχονταν από άνδρες που δεν γνώριζαν. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 67% των γυναικών δεν κατήγγειλε, στην αστυνομία ή άλλη οργάνωση, το πιο σοβαρό περιστατικό βίας από σύντροφο.

Στην έρευνα συμμετείχαν πάνω από 42.000 γυναίκες, ηλικίας από 18 έως 74 ετών. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη δημοσκοπική έρευνα που έχει διεξαχθεί μέχρι σήμερα παγκοσμίως, για τη βία κατά των γυναικών.

Το τελευταίο καιρό σε όποιο μάρκετ και αν περάσεις βλέπεις ένα καροτσάκι και κάποιες κυρίες , συνήθως (καλοντυμένες φιλανθρωπ-ίνες ) να ''ζητιανεύουν'' τρόφιμα  από το κόσμο, φωνάζοντας
''δεν έχουμε να φάμε'',  ''για τα άπορα παιδάκια δώστε κάτι'', ''να συμμετέχετε στον αγώνα μας '' και εκεί που τις κοιτούσα  αναρωτιόμουν για ποιον αγώνα ; 




*Αγώνας για τη ζητιανιά;

*Αγώνας για να βρω τη τροφή μου για μένα;

*Και οι υπόλοιποι εκατομμύρια συνάνθρωποί μας τι θα φάνε ;Πώς θα μάθει ο διπλανός που έχει χάσει τα πάντα , να διεκδικήσει πάλι πίσω όλα όσα του στερούν κυβέρνηση-τρόικα , κράτος και παρακράτος, τράπεζες;

*Απαιτείς τη τροφή σου από τον κόσμο και απέναντι σε όλους αυτούς που σε καταντήσανε φτωχό και ζητιάνο , δεν κάνεις κάτι αλλά όταν έρχεται ο καιρός των εκλογών ,τους ευχαριστείς με τη ψήφο σου;

Δε θέλω να εκφρασω τίποτα σχετικά με τη ''ζητιανευτική αλληλεγγύη''  αυτών των κυριών και όλων όσων βρίσκονται έξω από τα μάρκετ με τα καροτσάκια , σαν συσσίτια αλλά θα ήθελα να γράψω τη γνώμη μιας συνειδητοποιημένης κυρίας , που εχει βιώσει πολύ πόνο και πείνα στη ζωή της:

''Τα συσσίτια δεν γεννούν συνειδήσεις , στα μούτρα τους τα συσσίτια, καλύτερα να πεθάνω από ασιτία...'' 

''ΠΕΙΝΑΣ; φάε το φασίστα της γειτονιάς !''